Ostatni rywal Zawiszy w tym sezonie: Pogoń Mogilno

Już w sobotę Zawisza po 5 latach od reaktywacji w B-klasie  ma szansę awansować do III ligi i opuścić nasze regionalne podwórko. Szykuje się w Bydgoszczy wspaniałe piłkarskie święto. Projekt odbudowa Zawiszy może wkroczyć w kolejną fazę, w której niebiesko-czarni będą reprezentować region na płaszczyźnie makroregionu. 

Czytaj też: Rozpoczyna się nowa era w historii Zawiszy. Era odbudowy od B-klasy.

II grupa III-ciej ligi to rywalizacja klubów z Kujawsko-Pomorskiego, Wielkopolski, Pomorskiego i Zachodniopomorskiego. Jak wiemy, z II ligi spadła Olimpia Grudziądz, która jeszcze nie tak dawno biłą się o awans do Ekstraklasy i funkcjonuje w zupełnie innych realiach finansowo-organizacyjnych. Z naszego regionu jest tam jeszcze Elana Toruń oraz Unia Janikowo. Pomorzanin Toruń po jednym sezonie pobytu w III lidze spadł do IV ligi.

Kuj-Pom nie ma obecnie niestety swojego reprezentanata na centralnym poziomie rozgrywek piłkarskich. Zespół, który awansuje w sobotę do III ligi będzie więc miał okazję znaleźć się w czwórce najlepszych klubów piłkarskich regionu i w bezpośredniej rywalizacji walczyć o prymat w regionie. Wiele spotkań w III lidze zapowiada się ciekawie, także od strony kibicowskiej. W III lidze jest już kilka ciekawych piłkarskich klubów. Zanim jednak będzie można planować kolejny sezon do pokonania pozostała Zawiszy jedna przeszkoda w postaci 

Pogoni Mogilno

Pogoń Mogilno jest jednym z sześciu klubów regionu, który funkcjonuje na tyle stabilnie by  przez 10 lat nie spaść poniżej poziomu IV ligi. Z tej szóstki odpadnie w tym roku Cuiavia. 

http://www.zawisza1946.pl/tabelazbiorcza_region.php

Trzeba zaznaczyć, że obecny sezon nie jest najmocniejszy w wykonaniu naszych rywali. Pogoń dysponje grupą bardzo doświadczonych zawodników: 

Filip Jagielski ma na koncie ponad 300 spotkań na poziomie III i IV ligi. Niewiele mniej mają: Bartłomiej Delekta, Wiktor Mrówczyński, Karol Kopliński, Błażej Duszyński, Antoni Krajnyk, Bartłomiej Kruszewski czy Jacek Wojciechowski. 

Pogoń wywalczyła sobie miejsce w mistrzowskiej siódemce i w ten sposób uzyskała spokojne utrzymanie. Nie podziałało to na zespół mobilizująco i w "mistrzowskiej" grupie wywalczyłą w 11 meczach zaledwie dwa oczka w domowych starciach ze Sportisem i Chemikiem. Pogoń w ostatniej fazie sezonu sprawdza swoich młodych zawodników, żeby ocenić jak zachowają się w realiach IV ligi. 

W ostatnim meczu ligowym Pogoń zagrała zespołem o średniej wieku nieco poniżej 23 lat (5 młodzieżowców w wyjściowym składzie), chociaż w przekroju całego sezonu średnia wieku Pogoni to 25 lat i 134 dni. 

Co ciekawe na ligowe spotkanie z Zawiszą 15 maja Pogoń wystawiła bardzo doświadczony zespół o średniej wieku 26 lat i 319 dni. Ciekawe jak nasi rywale podejdą do sobotniej rywalizacji. 

Z punktu widzenia oceny realnej siły zespołów trudno wyobrazić sobie inny scenariusz niż wygrana niebiesko-czarnych, trzeba to jednak jeszcze potwierdzić na boisku. W środę Zawisza rozgromił młodziutki zespół Lidera Włocławek 5:1, ale Pogoń wydaje się zdecydowanie mocniejszym zespołem, jeżeli przyjedzie w optymalnym zestawieniu kadrowym. 

Przyznaję, żę Zawisza zaimponował mi w środę nie tylko skutecznością, ale cierpliwością i koncentracją na ostatecznej misji. Wszyscy zawodnicy zdołali uniknąć głupich kartek, które mogłyby utrudnić nam osiągnięcie ostatecznego celu w postaci awansu. 

30 goli Kamila Żylskiego 

Przed ostatnią kolejką ligową Kamil Żylski z 30 golami wyprzedza o dwa trafienia Łukasza Wituckiego z Włocłavii. Walka o koronę króla strzelców zapowiada się zatem także pasjonująco do ostatniej kolejki. Zawisza w całej swojej hitorii nie miał strzelca, który strzeliłby 30 ligowych goli w jednym sezonie. Do tej pory najwięcej - 25 goli - strzelił Patryk Straszewski w okręgówce 2 sezony temu. 

Patryk Straszewski pobił rekord 22 strzelonych w jednym sezonie ligowych goli, który ustanowił w B-klasie Wojtek Ruczyński. Tylko tym dwom zawodnikom w historii Zawiszy udało się pokonać barierę 20 ligowych goli w sezonie. W III lidze 17 goli strzelił w sezonie 83/84 Tadeusz Słomiński. W IV lidze najwięcej goli w jednym sezonie dla Zawiszy zdobył Mariusz Modry. W sezonie 2001-2002 trafiał 14 razy.

Zawisza grając przez kilkanaście sezonów w IV lidze Kujawsko-Pomorskiej nigdy nie miał strzelca, który strzeliłby przynajmniej 15 goli. Kamil Żylski szalejący na boiskach IV ligi, to zjawisko, które na pewno zapamiętamy na długo. 

Co ciekawe, w ostatniej fazie sezonu trener Kołc wpuszczał Kamila na boisko w roli zmiennika. Żylski miał więc nieco mniej czasu na wykazywanie się skutecznością. Nie było by jednak strzeleckiego  rekordu, gdyby nie dobra postawa kolegów z boiska. Zespół Zawiszy na sezon 2020/21 został skomponowany przez dyrektora sportowego, Marcina Łukaszewskiego w taki sposób, że o jego sile stanowili wychowankowie Zawiszy ograni w ostatnich latach na wyższym poziomie rogrywkowym. 

Grupa doświadczonych zawodników, którzy swój potencjał pokazli wcześniej w wyższych ligach to: 

• Korneliusz Sochań (rocznik 1996);
• Kamil Żylski (1995);
• Wojciech Mielcarek (1994);
• Tomasz Żyliński (1998);
• Tomasz Prejs (1995);
• Bartosz Stoppel (1983);
• Jakub Witucki (1992) - w wielu spotkaniach kapitan zespołu. 

Ich dobra postawa nie jest zaskoczeniem. Można powiedzieć, że potwierdzili na boiskach IV ligi, że nie pasują na ten poziom rozgrywkowy.

W kilku ważnych meczach swoim doświadczeniem Zawiszę wspierali Artur Cielasiński i Dawid Deresiewicz.

Strzałem w dziesiątkę okazał się zimowy transfer Ariela Jastrzębskiego z III-ligowego Pomorzanina Toruń. Nie dość, że Ariel strzelił kilka kluczowych goli, to udanie zastąpił Dawida Orlickiego w środku obrony. Zawisza mimo gry w trudniejszej mistrzowskiej grupie miał lepszą defensywę niż jesienią. 

Zawisza w tym sezonie ma w swojej kadrze kilku zawodników, których sam wykreował w ostatnich latach i pełnią ważne funkcje w zespole. Związali się z nami w niższych ligach i rosną razem z Zawiszą

• Michał Oczkowski (2001)- młodzieżowy bramkarz pozyskany ze Sportisu, będzie jeszcze w przyszłym sezonie młodzieżowcem. 
• Mateusz Oczkowski (1997) - jego starszy brat także ze Sportisu, solidna lewa obrona, atomowe uderzenie z dystansu, ciekawy drybling, dobre panowanie nad piłką
• Adrian Brzeziński (1995) - jeden z grona naszych ofensywnych piłkarzy, związany z Zawiszą od B-klasy, zadebiutował z powodzeniem w IV lidze, w tym sezonie 8 goli.
• Patryk Kozłowski (1997) - dynamiczny pomocnik pozyskany w okręgówce, strzelił jesienią zeszłego roku 6 goli w jego debiutanckim sezonie w IV lidze. W końcówce obecnego sezonu trener Kołc docenił jego walory i w efekcie Patryk wychodził w podstawowym składzie na boisko.
• Natan Zniszczol (2000) - boczny brońca lub pomocnik. Z roli młodzieżowca wywiązywał się poprawnie, chcociaż w końcówce sezonu rolę drugiego młodzieżowca przejął
• Rafał Piekuś (2001) - do wrodzonej dynamiki ciągle dokłada inne fajne piłarskie cechy, coraz więcej widzi. Trener Kołc też go widzi w składzie. W przyszłym sezonie utrzyma status młodzieżowca co dodatkowo zwiększa jego szanse na regularną grę.
• Jay Jaskólski (1997) - pozyskany z Pogoni Mogilno lewy skrzydłowy. To chyba najlepszy jego sezon w IV lidze jak do tej pory. 2 lata temu strzelił dla Pogoni Mogilno 12 goli, ale teraz ma na koncie 20 ligowych zwycięstw z Zawiszą. Ważne ogniwo w walce o awans.
• Kamil Czyżniewski (1993) - głównie jako rezerwowy miał udział w awansie Pomorzanina, teraz jest na dobre drodze do powtórzenia tego z Zawiszą.
• Medard Dahms (2004) - najmłodszy zawodnik w ligowej historii Zawiszy, największy pechowiec tego sezonu (leczy obecnie kontuzję) i chyba jedna z największych nadziei naszej szkółki piłkarskiej;
• Cyprian Maciejewski (2001) - wysoki, defensywny zawodnik pozyskany z Olimpii Grudziądz w zimie. Nie wywalczył sobie miejsca w środku obrony, ale udanie wznacniał defensywę w środku pola i zbierał kolejne minuty ligowego doświadczenia. Ciekawy chłopak. Będzie młodzieżowcem w przyszłym sezonie.
• Oskar Furst (2000) - pozyskany z Wigier Suwałki z II ligi, gdzie nie miał wiele okazji do gry. W Zawiszy wiosną rozegrał 542 minuty w 12 meczach, 5 razy w podstawowym składzie. Ma potencjał, ale chyba jeszcze nie pokazał go w pełni. Może potrzebuje jeszcze trochę czasu. 
• Reszta młodych chłopaków, którzy dostali szanse w pierwszym zespole  musi jeszcze sporo pracować na kolejne szanse.

Zespół jest tak mocny jak jego najsłabsze ogniwo. Tych słabych ogniw Zawisza nie miał wiele i dlatego w sobotę stanie przed szansą walki o awans do III ligi. 

Dzięki chłopaki. Zróbcie nam awans. Zawiszo, zróbcie nam awans.

Cztery zwycięstwa od awansu?

 Zawisza po porażce we Włocławku i remisie z Chemikiem przed 31 kolejką miał 2 punkty przewagi nad Włocłavią i gorszy bilans bezpośrednich spotkań. Do rozegrania pozostało obu zespołom po 4 spotkania. Jeżeli Włocłavia wygra wszystkie swoje mecze, to ligę zakończy z 70 punktami. Zawisza musi wygrać wszystkie z pozostałych 4 spotkań, żeby zgromadzić minimum 71 oczek ( w praktyce 72). Jeżeli rywale zgubią gdzieś punkty, to zwiększy się margines błędu dla niebiesko-czarnych. 

Włocłavia traci punkty co trzy i pół meczu, zatem statystycznie rzecz biorąc zakończy sezon prawdopodobnie z 67-68 punktami. Możliwe, że Zawisza awansuje nawet mimo zgubienia punktów jeszcze w jednym meczu. 

Przekroczenie bariery 70 punktów w ostatnich latach dawało awans do III ligi. 

Spoglądając na poprzednie sezony widzimy, że zwycięzcy IV ligi KPZPN gromadzili: 

• 2013/14 - Sparta Brodnica - 79 oczek w 30 meczach.
• 2014/15 - Elana Toruń - 74 oczek w 30 meczach.
• 2015/16 - ROL-KO - 71 (wycofany po sezonie), Chemik 70 oczek w 30 meczach.
• 2016/17 - Unia Solec - 74 w 34 meczach. 
• 2017/18 - Chemik - 74 w 34 meczach.
• 2018/19 - Unia Janikowo - 71 w 34 meczach.
• 2019/20 - Pomorzanin Toruń - 39 w 17 meczach.

Zawisza w obecnym sezonie rozegra 30 kolejek, przy czym formuła rundy rewanżowej w covidowym sezonie została zmieniona. Najmocniejsza siódemka klubów walczy wiosną o awans pomiędzy sobą. Zawisza  i Włocłavia nadal punktuje dość regularnie i to właśnie pomiędzy tymi zespołami rozegra się korespondencyjna walka o awans do III ligi. 

Włocłavia lepiej niż Zawisza spisuje się wiosną, przy czym rywale wykorzystali sprzyjający terminarz wygrywając ostatnich 5 spotkań z rzędu. Ostatnio tracili punty w przegranym meczu wyjazdowym z Chemikiem. Czeka ich jeszcze między innymi trudny mecz wyjazdowy w Łochowie. 

Zawisza ma bardziej sprzyjający terminarz  w końcówce ligi. Dzisiaj podejmuje Sportis na Gdańskiej. Następnie niebieko-czarni mają w grafiku wyjazd do Kujawianki Izbica Kujawska, podejmują Lidera oraz Pogoń Mogilno. Dzisiejsze spotkanie ze Sportisem to teoretycznie najtrudniejszy rywal do końca sezonu. Pozostali w grafiku rywale nie dysponują tak dużym piłkarskim potencjałem jak Sportis Łochowo. 

Strata punktów z Włocłavią i Chemikiem jest faktem, z którym trzeba się pogodzić i skupić na decydujących spotkaniach. Sportis w grupie mistrzowskiej zgromadził aż 14 punktów w 9 meczach, przy czym aż 10 u siebie. Statystycznie to Włocłavię w rywalizacji ze Sportisem czeka zatem trudniejsze zadanie. 

Walce o awans towarzyszą jak zwykle ogromne emocje. Żeby znaleźć się w gronie III-ligowców trzeba pokazać w końcówce sezonu hart ducha i piłkarską jakość. Włocłavia okazała się godnym piłkarsko rywalem w walce o awans. O ostatecznym powodzeniu zdecydują detale. Emocje będą do końca.

Zawisza- Włocłavia. Porażka, remis czy zwycięstwo ?

 W ostatnią sobotę w meczu na szczycie ligowej tabeli Zawisza bezbramkowo zremisował z Włocłavią, głównym kontrkandydatem do awansu do III ligi. 

Trudno mi, jako kibicowi ocenić to spotkanie. Wśród kibiców po zmianie trenera oraz pierwszych wiosennych spotkaniach nie widać wielu objawów zachwytu. Zawisza wygrał dwa pierwsze spotkania z niżej notowanymi rywalami, ale do ostatnich minut musiał walczyć o zwycięskie gole. Sposób gry, budowania akcji również nie zachwyca. Punkty są cenne, tu nie ma sporu. OK . Przychodzi mecz z Włocławią. 

W tytule przewrotnie zadałem pytanie: "porażka , remis czy zwycięstwo ? "

Dlaczego porażka ? 

Dawno nie widziałem Zawiszy, który tak wyraźnie przegrałby walkę o środek pola. Tutaj pojawia się pytanie o brak w wyjściowym składzie Wojtka Mielcarka. Nie znam ewentualnych zdrowotnych przeciwwskazań, ale pojawił się na boisku w końcówce i wyglądał na zupełnie zdrowego. Co mogła oznaczać absencja Mielcarka w wyjściowym składzie? Czy trener Kołc uznał, że priorytetem jest defensywa, a lepiej ogarną temat Patryk Kozłowski z Oskarem Furstem? Być może takie były założenia, ale brak Mielcarka w mojej ocenie przełożył się na dominację gości w środku pola, którzy świetnie potrajali naszych pomocników i przejmowali naprawdę wiele piłek w tej strefie. To przełożyło się na znikomą ilość kreowanych przez Zawiszę sytuacji strzeleckich. Nie pamiętam spotkania Zawiszy, w którym gra do przodu wyglądał tak bezradnie. Kamil Żylski nie dostawał wiele piłek, a jeszcze mniej takich, z których dało się coś ciekawego zrobić. Być może to narastająca frustracja pchnęła go do faulu na Zapale, za co wyleciał z boiska. Mielcarek pojawił się owszem na boisku, ale Zawisza grał już wtedy w osłabieniu. Jeżeli był plan na przyciśnięcie gości w końcówce, to runął po czerwonej kartce. 

Bez Mielcarka gra Jaya Jaskólskiego i Korneliusza Sochania też się nie kleiła. W mojej ocenie brak Mielcarka to błąd o ile to było celowe posunięcie. Zawisza jest przyzwyczajony do posiadania piłki w środkowej strefie i dominacji. Jeżeli ma zacząć grać teraz inaczej, to jeszcze się nie zdążył się skutecznie przestawić na tą koncepcję.

Przegranie środka pola ma niestety swoje konsekwencje w postaci biegania za piłką rozgrywaną przez rywali. Zawisza przeważnie tą walkę wygrywa, dlatego końcówki spotkań należą do nas. Z Włocłavią to nie wyszło. 

Dlaczego porażka? Bo wykartkowało się nam jednocześnie 3 ważnych zawodników. Jakie to będzie miało konsekwencje przekonamy się dopiero w sobotę. Dzisiaj wiemy, że pole manewru się mocno zmniejszyło.

Dlaczego remis ? 

Podzieliliśmy się punktami, a rywale nie zdołali doskoczyć do nas . Utrzymujemy bezpieczną przewagę w tabeli. 

Dlaczego zwycięstwo ? 

Celem w sezonie jest awans do III ligi. Nigdy nie wiadomo, który punkcik okaże się kluczowy. W 2008 roku, kiedy walczyliśmy o wygranie IV ligi z Olimpią, właśnie na przełomie marca i kwietnia graliśmy w Grudziądzu. Bramka Marcina Łukaszewskiego w 81 minucie dała nam tylko punkt (2:2), ale to właśnie ten mecz dał nam w praktyce awans. Olimpia już nas nie dała rady prześcignąć. Zrównaliśmy się punktami a zdecydowały właśnie te dwie wyjazdowe bramki z Grudziądza. Może skuteczna obrona w meczu z Włocłavią okaże się na końcu zwycięska?

Z Włocłavią pierwszy raz w wyjściowym składzie Zawiszy pojawił się Oskar Furst. Generalnie podoba mi się gra tego zawodnika, jednak właśnie z Włocłavią odniosłem wrażenie, że brakuje mu dynamiki, którą wcześniej pokazywał jako zmiennik. Życzę mu jak najlepiej i cieszę się, że zdecydował się na powrót do Bydgoszczy. Ciekawe jakie będą kolejne mecze w jego wykonaniu. W tym kluczowym meczu szansę występu od pierwszej minuty dostał też Kamil Czyżniewski na lewej obronie. Gra obronna Zawiszy okazała się skuteczna przeciwko relatywnie kreatywnym zawodnikom gości. Mateusz Oczkowski tym razem siedział na ławce do 67 minuty. Czy ze swojej strony nie dołożyłby więcej w ofensywie niż Kamil ? Na to pytanie nie poznamy już odpowiedzi. Być może w ocenie trenera Czyżniewski lepiej wywiązuje się z zadań defensywnych? 

Ciągle ten mecz chodzi mi po głowie. Wiem , że gramy o awans, ale po co awansować, jeżeli w zespole nie widać piłkarskiej jakości? Mecze Zawiszy grane defensywnie zawsze mnie męczyły, chyba, że toczyły się w Ekstraklasie , gdzie klasa rywala dawała czasami satysfakcję nawet jednego, ciężko  wywalczonego punktu. W IV czy III lidze oczekuję widzieć Zawiszę konstruktywnego. Jak oceniać grę poszczególnych zawodników gdy zabrakło dyrygenta ? W mojej ocenie bez Mielcarka Zawisza sporo traci na wartości.

Przed nami mecz Liderem. Zespół z Włocławka w zimie przeszedł kolejną metamorfozę. Kolejny rocznik juniorów SMS Łódź wymienił zaciężną armię która jesienią nie sprostała Zawiszy w walce o III ligę. Co ciekawe kolejna fala juniorów z SMS-u radzi sobie nieźle w mistrzowskiej grupie IV ligi KPZPN. Przegrali tylko z Włocłavią 2:4. Zremisowali bezbramkowo z Kujawianką i wygrali z Kujawiakiem Kowal oraz Pogonią Mogilno. Ten ostatni mecz może już być przestrogą dla Niebiesko-Czarnych przed nadchodzącym pojedynkiem. 

To jest niesamowite. Legendarny Zawisza Bydgoszcz w walce o awans do III ligi mierzy się z młodziutkim zespołem SMS-u Łódź pod szyldem Lidera Włocławek. W zespole rywali tylko 3 zawodników ma rok urodzenia zaczynający się od jedynki. Reszta to już pokolenie 2000+.

Co wyjdzie z tego starcia? Teoretycznie Zawisza powinien pokazać w takim spotkaniu przede wszystkim swoją dojrzałość. Nie ma co liczyć na to, że te młode charty opadną z sił w końcówce. To będzie kolejny ważny sprawdzian. Jeżeli Zawisza nie potrafi sobie poradzić z tak młodziutkim zespołem, to po co pchać się do III ligi? Najpierw jakość, a potem awans.

Nie dali się złamać przegrywając już 0:2. Zawisza przezimuje w fotelu lidera.

W pierwszej  połowie Zawisza w zasadzie nie zdołał stworzyć groźnych sytuacji pod bramką Łukasza Zapały. Zawodnicy Włocłąvii wysoko przerywali akcje konstruowane przez niebiesko-czarnych. W tym okresie gospodarze notowali sporo strat. Na początku drugiej połowy także nic nie wskazywało na to, że Zawisza zdołą trafić do bramki rywala. Po stracie drugiego gola oraz wykluczeniu za dwie żółte kartki Kamila Żylskiego, kiedy nadzieja zaczęła powoli opuszczać serca kibiców  coś się jednak zaczęło pozytywnego dziać. Zawisza walczył. Gdyby można było w tym momencie postawić live na remis, to kurs takiego zdarzenia wynosiłby pewnie około 50 do 1. Niebiesko-czarni pokazali jednak kolejny raz niesamowity charakter.

Metamorfoza w końcówce. 

Gol na  1:2:  Jay Jaskólski do Natana na prawe skrzydło, Zniszczol dośrodkowuje piłkę w pole karne. Łukasz Zapała tak niefortunnie interweniował, że piłka znalazła się pod nogami Adriana Brzezińskiego, a ten pewnym strzałem zdobył pierwszego gola dla Zawiszy.

Gol na 2:2 świetna prostopadłą piłka przez dwie linie od Wojtka Mielcarka (stadiony świata) do Tomasza Prejsa, który dynamicznie wbiegając w pole karne został zahaczony przez rywala. Jedenastkę wykorzystał  asystujący w tej akcji Mielcarek i mecz skończył się remisem  2:2

Jak widać, nawet prowadząc 2:0 z Zawiszą grającym w osłabieniu nie wolno sobie dopisywać 3 punktów. Dobrze motorycznie w tej końcówce wyglądali grający od pierwszej minuty Zniszol, Jaskólski czy Prejs. Tomasz ma przypiętą łatkę rezerwowego, ale w tym meczu pokazał, że stać go na dynamiczny sprint na prostopadłą piłkę po 88 minutach walki. W końcówce bardzo dobrze pracowali też rezerwowi: Patryk Kozłowski i Adrian Brzeziński. Unikali głupich fauli, które często są tylko świadectwem frustracji przy niekorzystnym wyniku. Swoją ruchliwością cały zespół Zawiszy skutecznie utrudniał wyprowadzenie piłki gościom, którzy szybko pozbywali się futbolówki pod presją. Sposób w jaki Zawisza presował rywali po 70-tej minucie był kluczem do wywalczenia jednego punktu przeciwko Włocłavii.

tabela IV ligi K-PZPN 2020-11-29

 

Bolączki w obronie Zawiszy.

Wiele w tym meczu zależało od Artura Cielasińskiego. Pod nieobecność Bartosza Stoppela i Jakuba Wituckiego przyszło mu grać w środku obrony, mając po prawej stronie młodzieżowca - Natana Zniszczola. Ogromne doświadcznie Artura pozwoliło mu wybronić wiele akcji. Skacząc do pojedynków główkowych z wyższym o głowę rywalem nie  miał wielkich szans, ale generalnie w mojej ocenie zdał ten trudny egzamin celująco. Gdy zobaczyłem meczową osiemnastkę bez Wituckiego, to na chwilę zbladłem. Cielak uratował ten mecz, bo kolejny eksperyment z Korneliuszem w środku obrony mógł się zakończyć dużo gorzej przeciwko zespołowi mającemu takich strzelców jak Łukasz Witucki czy Kamil Kuropatwiński. Wzmocnienie środka obrony jest w mojej ocenie pierwszym celem transferowym na tą zimę. Przy tak wyrównanej stawce zespołów walczących o awans o losie rywalizacji zdecydują detale. Jesienią traciliśmy więcej goli  niż obaj rywale z Włocławka. 

Transfer Dawida Orlickiego na pewno jest wzmocnieniem środka obrony, ale w mojej ocenie potrzebujemy nie jednego środkowego obrońcy ze wzrostem rzędu 190 centymetrów, ale trzech. W III lidze możemy tracić jeszcze więcej goli po stałych fragmentach, jeżeli nie podniesiemy wzrostu obrony. Bartek Stoppel niższy wzrost nadrabia doświadczeniem, ustawieniem, siłą w pojedynkach z napastnikami, ale ma już swoje lata i przydałby się dodatkowo ktoś solidny do rywalizacji o miejsce w środku obrony. 

Zawisza grając także w osłabieniu w pucharowym meczu z Unią Janikowo zagrał bardzo dobre spotkanie. Jeżeli jest ambicja, to przyjemnie patrzy się na walczący zespół. Ostatnie 20 minut meczu z Włocłavią naprawdę napawały nadzieją.

Kamil Żylski osłąbił w tym meczu zespół i nie zdołał tego dnia pokonać bramkarza rywali. To nie był jego mecz. Nie zmienia to faktu, że w przekroju całej rundy wiosennej ocena jego gry jest bardzo wysoka. Rzadko w IV lidze K-PZPN zdarza się snajper o tak dużej skuteczności. W ostatnich latach podobną mieli jedynie Przemek Kędziora grający  w Unii Janikowo oraz Kami Kuropatwiński grający dla Kujawianki Izbica Kujawska 3 lata temu. Obaj strzelili w sezonie około 40 goli. Na podsumowania przyjdzie jeszcze czas, ale cieszyć się trzeba  każdym wychowankiem, który wchodzi na tak wysoki poziom skuteczności. Kamil strzelał gola w lidze tej jesieni średnio co 61,57 minuty. W IV lidze jest to zawodnik niezmiernie trudny do zatrzymania.

Włocłavia potwierdziła bardzo dobrą formę. Nikt z ligowych rywali nie był tej jesieni tak blisko pokonania Zawiszy na Gdańskiej. Zespół z Włocławka miał dobrze przygotowane stałe fragmenty gry, mając wiedzę jakie są słabe elementy gry obronnej niebiesko-czarnych. 

 

Gdańska 163 - twierdza trudna do zdobycia.

Faktem stał się jednak remis i to Zawisza pozostał jedynym zespołem w lidze bez porażki na własnym stadionie. Za to należą się zespołowi ogromne gratulacje. Wiosną z powodu pandemii IV liga nie funcjonowała, jednak warto zauważyć, że Zawisza na własnym stadionie nie przegrał ligowego spotkania już przez ponad rok. Ostatnia ligowa porażka Zawiszy na Gdańskiej miała miejsce 16 listopada 2019 z Chełminianką Chełmno (1:2).

Zawisza jesienią wygrał 75% ligowych spotkań, tylko jedno przegrywając - bilans 12-3-1.  W rywalizacji z trzema głównymi rywalami do awansu zdobył 7 punktów. Pracy włożonej w budowę tego zespołu nie da się ocenić inaczej niż tylko pozytywnie. Ciągle mamy drużynę, w której dominują wychowankowie. Zawisza pod koniec tej jesieni po 4,5 roku od startu w B-klasie (ósma liga) jest obecnie jednym z pięciu najsilniejszych piłkarskich klubów w regionie Kujawsko-Pomorskim.

Zawisza - Włocłavia. Ostatni mecz o mistrza jesieni w IV lidze.

 Gdybym przed sezonem miał wskazywać głównego kandydata do awansu do III ligi, to na podstawie suchej analizy  potencjałów zawodników i jakości transferów bez wątpienia wskazałbym na Włocłavię Włocławek. Fakty są takie, że Włocłavia jest obecnie na 3 pozycji w ligowej tabeli. Mając jeden zaległy mecz traci do Zawiszy 6 punktów, a do Lidera Włocławek tylko jeden.

tabela Zawiszy

Nasz najbliższy rywal wygrał aż 10 spotkań tej jesieni, tylko 2 zremisował oraz 2 przegrał. Różnice punktowe pomiędzy zespołami z czołówki są niewielkie. Dopiero bezpośrednia rywalizacja w końcówce jesieni ze Sportisem i Liderem wyniosła Zawiszę zdecydowanie na czoło tabeli. Ale w kontekście wiosennej rywalizacji o awans te różnice są ciągle znikome. Gdyby Włocłavia rozegrała zaległę spotkanie z Kujawiakiem Kowal i wygrałą w tym meczu, to przy różnicy 3 oczek mielibyśmy w sobotę mecz o pozycję lidera jesieni. Tak trzeba na niego patrzeć, bo Kujawiak podejmie 5 grudnia Włocłavię i wtedy poznamy kształt tabeli na koniec jesieni. 

Zawisza i Włocłavia, dwa zaprzyjaźnione kluby w obecnym sezonie rywalizują zatem ze sobą o awans do III ligi. Szkoda, że nie mogą awansować oba zespoły. Oba przygotowały latem ciekawe transfery i prezentują sporo jakości piłkarskiej wynikającej z III ligowego doświadczenia zawodników. Jako kibic Zawiszy kibicuję najpierw temu klubowi, ale cieszę się, że Włocłavia robi wszystko, żeby po 6 latach awansować ponownie do III ligi. 

Zgarnęła ona kilku naprawdę jakościowych zawodników: 

• Tomasz Wypij - pochodzący z Aleksandrowa Kujawskiego defensor ma na koncie 11 występów na poziomie I ligi (Chojniczanka), 30 na poziomie II ligi (Elana Toruń) i 57 występów w III lidze
• Łukasz Zapała, bramkarz, wychowanek Zawiszy, 2 występy w II lidze w barwach Zawiszy oraz 180 spotkań w III lidze (Wda Świecie, KP Stargard Gdański) 
• Kamil Kuropatwiński - utalentowany, bramkostrzelny lewy pomocnik. Jest jednym z najbardziej skutecznych zawodników na boiskach naszego regionu. Na poziomie III i IV ligi strzelił już 106 goli. 3 lata temu w barwach Kujawianki Izbica Kujawska zdołał strzelić w jednym sezonie 41 goli. Ma on na koncie 76 występów na poziomie III ligi (Kujawianka oraz Unia Janikowo) i ogromne doświadczenie IV-ligowe. 
• Mariusz Cichowlas - 31 -letni doświadczony napastnik, który grał dla Zawiszy w II lidze.
•  Łukasz Witucki - zeszłej jesieni pomógł 13 golami w awansie do III ligi Pomorzaninowi Toruń. Teraz strzela dla Włocłavii. Jeden z  najlepszych strzelców w regionie.
  
• Bartosz Czyżewski - młodzieżowy obrońca grający rok temu w Chemiku Bydgoszcz
• Maks Humeniuk - rocznik 1999, przeniósł się do Włocławka ze Sportisu Łochowo.
• Adam Kujawski - ofensywny pomocnik, rocznik 2001, po skończeniu wieku juniora przeniósł się z Polonii Warszawa do Włocłavii. Ma już 6 goli  na koncie tej jesieni.
  

To nie są delikatne uzupełnienia kadry Włocłavii. To jest rzeczywiście zdecydowanie najmocniejszy zespół Włocłavii od 6 lat. Wzrost siły naszego rywala widać we wszystkich formacjach. Czeka nas zatem piękna piłarska  rywalizacja w sobotę, o ile dojdzie do rozegrania tego meczu. Pandemia ustala terminarz tej jesieni. Miejmy nadzieję, że będzie szansa na sportową rywalizację tych zespołów w możliwie najsilniejszych zestawieniach. 

Zawisza zdobywając przynajmniej jeden punkt zapewniłby sobie fotel lidera w czasie zimowej przerwy. 

Warto zauważyć, że 3 pierwsze zespoły: Zawisza. Lider i Włocłavia zapewniły już sobie miejsce w grupie 7 klubów, które na wiosnę w rywalizacji mecz + rewanż będą walczyły ze sobą o awans. Bardzo blisko tego celu jest Sportis Łochowo. O pozostałe miejsca walczą ciągle Kujawianka, Chemik, Sparta, Pogoń, Legia, Unia, BKS, Lech oraz Wda Świecie. Szanse Wdy na awans do tej grupy są w zasadzie bliskie zeru.

W rywalizacji Zawiszy z Włocłavią  w Bydgoszczy zazwyczaj górą byli gospodarze, chociaż ostatnie spotkanie to goście wygrali 1:3

Włocłavia jest jednym z ośmiu zespołów z regionu, z którym najczęściej mieliśmy okazję rywalizować w lidze, najczęściej  zwycięsko:

Bilans Zawiszy z rywalami

Średni wiek zespołów w tym sezonie podobny: 

• Zawisza: 25 lat i 149 dni;
  

• Włocłavia: 26 lat i 8 dni; 

W rolę młodzieżowców wcielają się w zespole gości zazwyczaj wspomniany wyżej Bartosz Czyżewski z Chemika  oraz Adam Kujawski, który wrócił do Włocławka po kilkuletniej przygodzie w Polonii Warszawa.

Transmisję z tego spotkania zapewni ponownie  Blue Stream.

Kto zgarnie fotel lidera na kilka zimowych miesięcy?

Mecz na szczycie IV ligi - szansa na rewanż dla niebiesko-czarnych.

Lider Włocławek, dzisiejszy rywal Zawiszy, to jeden z pretendentów do awansu do III ligi. Lider ma zaledwie 2 punkty straty do przewodzącego stawce Zawiszy, więc mecz można śmiało nazwać pojedynkiem na szczycie. Lider należy do ścisłej czwórki zespołów, które walczą o awans. 

Lider to ciekawy przypadek. Zespół występujący w kujawsko-pomorskiej IV lidze, który nie ma jednak wielkiego związku z naszym regionem. Gdy spojrzy się na pierwszą jedenastkę zawodników najczęściej występujących na boisku, to widać, że są to zawodnicy związani z regionem łódzkim, głównie z SMS Łódź.

 Maciej Humerski - doświadczony bramkarz, który jeszcze w sezonie 2017/2018 bronił bramki Widzewa Łódź. 

Robert Ziółkowski - młody napastnik (2002 rocznik) z siedmioma golami na koncie tej jesieni w IV lidze. Zawodnik wywodzący się z Dolnego Śląska, potem w SMS Łódź.

Dominik Głowiński - 22 letni pomocnik wywodzący się również z SMS Łódź, grający ostatnio w III lidze w Sokole Aleksandrów Łódzki i Pelikanie Łowicz.

Bartosz Winkler - 18-latek z SMS Łódź.

Krystian Stolarczyk - 26-letni środkowy obrońca z Bełchatowa, mający na koncie 85 występów w III lidze, a także 9 spotkań na poziomie II ligi w barwach Górnika Wałbrzych. 

Piotr Gawlik - doświadczony, 39-letni środkowy obrońca grający najwyżej na zapleczu Ekstraklasy w barwach Pelikana Łowicz i ŁKS Łomża.

Damian Puchalski - 21 lat - wychowanek SMS Łodź

Jakub Perek - 28 lat, zawodnik związany z regionem Łódzkim.

Filip Krupa - 18-latek z SMS Łódź, wcześniej w Górniku Wałbrzych.

Michał Sitarz - 25 lat - związany z regionem Łódźkim (GKS Bełchatów, Warta Sieradz).

Taras Jaworsky - 31-letni defensyny pomocnik ze sporym doświadczeniem w Persza Liga na Ukrainie oraz w Polsce w II i III lidze. 

W takiej sytuacji na usta ciśnie się pytanie dlaczego SMS Łódź nie zorganizował sobie gdzieś bliżej seniorskiej przystawki. Szkoda, że wybrali akurat Włocławek, gdzie równolegle o awans walczy Włocłavia, oparta na zawodnikach z tego miasta i naszego regionu. Skoro jednak taki twór występuje w naszej lidze i walczy o jedyne premiowane awansem miejsce, to trzeba tą rywalizację podjąć i ją wygrać.  Już w poprzednim sezonie Lider Włocławek dysponował bardzo silnym zespołem, co ciekawe wtedy złożonym głównie z młodzieżowców. Poprzedniej jesieni średnia wieku Lidera wynosiła zaledwie 21 lat i 100 dni. W obecnym sezonie podniosła się o ponad 3,5 roku (24 lat 301 dni). To pokazuje, że działacze Lidera Włocławek poważnie myślą o awansie. Ściąganie takiej jakości zawodników to także określone koszty. Ten zespół został zbudowany, podobnie jak Zawisza, Włocłavia czy Sportis, z myślą o awansie.

Lider w sześciu domowych meczach stracił do tej pory zaledwie 6 goli. Po Włocłavii dysponuje drugą najlepszą defensywą w lidze. Patrząc na doświadczenie bramkarz  i obrońców tego zespołu rzeczywiście można się spodziewać, że strzelanie goli nie będzie przychodziło Zawiszy z taką łatwością jak choćby tydzień temu.

Z piłkarskiego punktu widzenia to dobrze, że zespoły o takiej jakości piłkarskiej występują w naszej lidze, bo rywalizacja z nimi da nam przedsmak tego co może czekać nas w III lidze. Dzisiejszy mecz nie przesądzi o awansie żadnej z drużyn. Wiosną rywalizacja o awans będzie się toczyła w gronie 7 najlepszych zespołów wyłonionych w pierwszej fazie sezonu. Z każdym z tych zespołów Zawisza zagra jeszcze dwukrotnie wiosną. Awans nie będzie dziełem przypadku i jednego lepszego czy gorszego meczu. Zdecyduje realna siła zespołu w starciach z tymi właśnie najsilniejszymi zespołami. Ciekawa jest formuła tej IV ligi.

Rok temu Zawisza z starciu z Liderem we Włocławku był bezradny i przegrał 2:0. Pierwszego gola stracił po indywidualnym błędzie bramkarza, Jana Stypczyńskiego, który wznawiając grę podał do rywala, który wrzucił mu piłkę za kołnierz, co ustawiło mecz. Zawisza nie był w stanie odpowiedzieć golem i mimo dobrego dopingu swoich fanów schodził pokonany. Od tego czasu siła zespołu Zawiszy wrosła jednak mniej więcej o 50% procent. W ciągu całej jesieni 2019 niebiesko-czarni uzbierali zaledwie 21 punktów w 17 meczach, a obecnie po 14 kolejkach mają 35 punktów i przewodzą tabeli. 

Zatem czas na rewanż jest świetny. Lokalne media zapowiadają transmisję spotkania w internecie (dzisiaj od 11:45) zatem mimo pandemii będzie szansa zobaczyć mecz na szczycie.

Wda Świecie to markowy rywal w regionie. Dzisiaj transmisja w necie Zawisza - Wda, sobota, godz 18:00.

 Wda Świecie będzie dzisiejszym rywalem Zawiszy. Pierwsza w historii internetowa transmisja wideo on-line spotkania Zawiszy Bydgoszcz już dzisiaj o 18:00 w Bluestream. 

Jeszcze kilka lat temu Wda była jednym z najmocniejszych klubów regionu. Przez wiele lat zespół ten grał na poziome III ligi i regularnie pozyskiwał i sprawdzał najzdolniejszych zawodników z całego regionu. Gdyby był w stanie utrzymać ten zespół to byłby dzisiaj klubem o ogromnej sile, miażdżący ligowych rywali. 

Wystarczy wymienić kilku zawodników, którzy przewinęli się przez Wdę, a grają obecnie w mocniejszych zespołach: 

• Jakub Piotrowski - mistrz Belgii w RKS Genk w 2019 roku ;
• Dawid Retlewski - super snajper Raduni Stężyca walczącej o awans do II ligi;
• Oskar Kujawka - obecnie Łochowo, jeden z ciekawszych młodzieżowców z rocznika 2000;
• Łukasz Zapała - obecnie bramkarz Włocłavii;
• Piotr Siekirka - najlepszy snajper BKS-u;
• Jay Jaskólski - nasz bramkostrzelny pomocnik;
• Wojciech Mielcarek - mózg II linii Zawiszy;
• Damian Zagórski - Elana Toruń - III liga;
• Michał Żurowski - rozgrywający BKS-u;
• Adrian Wróblewski - boczny obrońca Pomorzanina - III liga;
• Patryk Urbański - Unia Janikowo - III liga.
  

Wda przeżywa jednak swoje problemy finansowe. Po spadku z III ligi do okręgówki odbudowuje swoją pozycję. 

 

W kadrze tego zespołu ciągle jest sporo ligowego doświadczenia: 

Spora grupa obecnych zawodników Wdy posiada spore doświadczenie na poziomie IV , a nawet III ligi. 

Najwięcej goli dla Wdy w obecnych rozgrywkach zdobywają Bartosz Czerwiński i Wojciech Ernest. Łukasz Wenerski, były zawodnik Zawiszy, jest jednym z filarów pomocy naszego rywala. Od kilku spotkań jest on jednak nieobecny w kadrze zespołu. 

Wda dysponuje sporą ilością zdolnej młodzieży, ale nie wystarcza to na stabilizację formy na wysokim poziomie i seryjne wygrywanie spotkań. W obecnym sezonie Wda zajmuje 10 pozycję. W 11 meczach uzbierała 15 punktów. Co ciekawe, w żadnym z nich nie padł jeszcze remis. 

 

Wda to ciągle jeden z najmocniejszych klubów w regionie. W ujęciu ostatnich 10 sezonów zajmuje wysokie 4 miejsce. To pokazuje potencjał klubu. Bez wątpienia jak na warunki Kuj-Pomu to rywal markowy. 

Rywalizacja ligowa pomiędzy Zawiszą Bydgoszcz a Wdą Świecie: 

Z ośmiu spotkań w Bydgoszczy Zawisza wygrał z Wdą tylko 3. Bilans 3-2-3, bramki 9:5.

Ogromne podziękowanie z mojej strony dla zarządu klubu, który umożliwił nam oglądanie spotkania niebiesko-czarnych w sytuacji, w której stadion został zamknięty dla kibiców. Mam nadzieję, że niedługo wracamy na trybuny.